Επιθυμία, Φόβος, Θυμός
by Atman Nityananda /blog
Απόσπασμα από το άρθρο, Είναι ο φόβος η αιτία των αρνητικών συνασθημάτων
Επειδή συνεχώς κάτι θέλουμε, επιδιώκουμε, προσδοκούμε ή δεν θέλουμε γι’ αυτό και ο θυμός όπως και ο φόβος είναι κι αυτός συνεχώς παρόντα.
Αλλά και τα δύο έχουν κοινή ρίζα την επιθυμία.
Η επιθυμία γίνεται φόβος από την αβεβαιότητα εκπλήρωσης της, ενώ γίνεται θυμός όταν κάτι εμποδίζει την εκπλήρωση της ή όταν κάτι γίνεται η αιτία να χάσουμε αυτό που είχαμε (και που βέβαια επιθυμούμε και θέλουμε να συνεχίσουμε να έχουμε). Επειδή η αβεβαιότητα είναι κάτι που διαδικάζεται στην φαντασία γι αυτό και ο φόβος είναι περισσότερο παρών από ότι ο θυμός ο οποίος εκδηλώνεται συνήθως όταν πράγματι κάτι εμποδίζει την εκπλήρωση της επιθυμίας ή του θέλω. Παρα ταύτα και ο θυμός στις λεπτοφυεστερες εκφράσεις του όπως δυσαρέσκεια, ενόχληση, εκνευρισμός, δυσθυμία, αγανάκτηση είναι κι αυτός συχνά παρών όπως και ο φόβος.
Επειδή σχεδόν πάντα υπάρχει στο νου μας έστω και μια μικρή αμφιβολία για την έκβαση της επιθυμίας ή του θέλω μας, και επειδή η φαντασία είναι πάντα ‘πρόχειρη’ (εύκαιρη για χρήση) για το εγώ μας, για αυτό εκδηλώνεται συνεχώς ο φόβος σε ελαφριά μορφή συνήθως όπως άγχος, ανησυχία, αμφιβολίες, αγωνία κ.λπ. Και επειδή ο φόβος είναι συνεχώς παρών νομίζουν οι περισσότεροι ότι ο φόβος δημιουργεί τον θυμό ή τα άλλα αρνητικά συναισθήματα και παραγνωρίζουν το προφανές, ότι δηλαδή υπάρχει πίσω από τον φόβο κάποια επιθυμία ή κάποιο θέλω. Η αλήθεια είναι, ότι η επιθυμία και η προσκόλλησ είναι πίσω και από το φόβο και τον θυμό.
Φυσικά η επιθυμία μπορεί να πάρει την όψη του θυμού και όταν φανταζόμαστε ή σκεπτόμαστε ότι κάτι ή κάποιος μπορεί να εμποδίσει την εκπλήρωση της, βέβαια σε ελαφριά μορφή (οι πιο απαλές είναι απαρέσκεια και δυσαρέσκεια). Όποιος ή οτιδήποτε μας εμποδίζει να πετύχουμε αυτό που θέλουμε ή επιθυμούμε, θυμώνουμε μαζί του, τον μισούμε, γίνεται εχθρός μας.
Το πόσο δυνατός θα είναι ο θυμός εξαρτάται από τη δύναμη της επιθυμίας και το επίπεδο Συνειδητότητας μας. Δεν είναι σπάνιο να θυμώνουμε και ενάντια στον εαυτό μας εάν το εγώ μας θεωρήσει ότι εμείς είμαστε η αιτία που πάθαμε κάτι που δεν θέλαμε ή δεν αποκτήσαμε που θέλαμε. Στην πραγματικότητα το εγώ κάνει επίθεση στον εαυτό του διότι από τη φύση του το κατώτερο ρατζασοταμασικό εγώ είναι παράλογο και μηχανικό.
Εκτός από τον φόβο και τον θυμό που είναι τα κυρίαρχα αρνητικά συναισθήματα και τα πρωτότοκα παιδιά της επιθυμίας, αλλά βασικά αρνητικά συναισθήματα που είναι σχεδόν συνέχεια παρόντα έστω και σε ένα μικρό βαθμό μέσα μας είναι: η αρέσκεια, η απαρέσκεια, η στεναχώρια, η γοητεία, η απογοήτευση, η έλξη, η απώθηση, η ανυπομονησία, το αίσθημα κατωτερότητας, το αίσθημα ανωτερότητας και σπουδαιότητας..
Το “μυστικό” για μια ζωή αφθονίας, αρμονίας, ευτυχίας και ικανοποίησης είναι να έχουμε ένα σαττβικό νου απαλλαγμένο από επιθυμίες και εγωισμό και να ζούμε κάθε στιγμή σε συνειδητή επαφή με τον αληθινό μας Εαυτό (Συνείδηση).
🌺 Φως, Ειρήνη, Αγάπη
atmannityanada 